Το «πάντρεμα» πολιτισμού-τουρισμού είναι ήδη γεγονός, το νέο υπουργικό ζεύγος Παύλου Γερουλάνου - Άντζελας Γκερέκου έλαμπε από «φρεσκάδα και ομορφιά» στην τελετή παράδοσης, όπως έγραψε ο Τύπος, αλλά οι... συγγενείς του τουρισμού και του πολιτισμού παραμένουν ακόμη εξαιρετικά επιφυλακτικοί. Αν όχι κουμπωμένοι!.. Οι ίδιοι θεωρούν ότι η έννοια του πολιτισμού δεν πρέπει να μπολιαστεί -ή κατ' άλλους να μολυνθεί- από τη χύδην πρόσδεσή του με τον τουρισμό που, κατά την άποψή τους δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα «προϊόν» προς πώληση στις μεγάλες αγορές του κόσμου, στενά συνδεδεμένο με μεγάλα οικονομικά συμφέροντα υπερεθνικών ξενοδοχειακών αλυσίδων, ταξιδιωτικών οργανισμών, μεγαλοεργολάβων του real estate κ.ο.κ. Από τη δική τους πλευρά, οι επιχειρηματίες του τουρισμού, που εδώ και μήνες διέρχονται οικονομική στενωπό, ενώ ηχούν ακόμη στα αυτιά τους οι μεγαλόστομες -πλην ανεκπλήρωτες- υποσχέσεις της απελθούσης κυβέρνησης για άμεσες ενισχύσεις, εκτιμούν ότι η κατ' αρχήν «θετική» συνένωση των δύο υπουργείων μπορεί να συνοδευθεί από ανεπιθύμητα φαινόμενα «αδράνειας και αποπροσανατολισμού», που θα επιβαρύνουν την όλη κατάσταση. Πιστεύουν δηλαδή ότι η απώλεια της, έστω και περιορισμένης, αυτονομίας και αυτενέργειας του υπουργείου Τουρισμού εντός του κυβερνητικού σχήματος με την ταυτόχρονη υποβάθμισή του σε υφυπουργείο (το ανέλαβε ως γνωστόν η Άντζελα Γκερέκου, που θα πρέπει να συντονίσει τα βήματά της με τις επιλογές του υπουργού Πολιτισμού Π. Γερουλάνου) ενδέχεται να επιφέρει τέτοιου είδους αγκυλώσεις και δυσλειτουργίες, στην αρχή τουλάχιστον της συμβίωσης, που δεν αποκλείεται να προκαλέσει δυσαναπλήρωτα κενά, καθώς μάλιστα ξεκινά με μάλλον δυσμενείς όρους η νέα τουριστική χρονιά. Οι μεν άνθρωποι του πολιτισμού φοβούνται ότι ο τουρισμός, στην αγωνία μεγέθυνσης των δημόσιων και ιδιωτικών εσόδων, μπορεί να «καταπιεί» τον πολιτισμό που, ούτως ή άλλως, περνά και αυτός δύσκολες στιγμές, με απλήρωτους συμβασιούχους, κακοπληρωμένους αρχαιολόγους και εγκαταλειμμένους μουσειακούς χώρους. Αντίθετα, οι τουριστικοί επιχειρηματίες και ξενοδόχοι εκτιμούν ότι μια κάποια τάξη που πήγε να μπει στα τουριστικά με την πενταετή και πλέον λειτουργία του αυτόνομου υπουργείου Τουρισμού πιθανώς να ακυρωθεί στο όνομα μιας «ιδανικής, πλην ίσως επίφοβης πρακτικά συνύπαρξης» του πολιτισμού με τον τουρισμό, που αποτελεί εξάλλου το βασικό στυλοβάτη της ελληνικής οικονομίας. Υπό τις παρούσες συνθήκες, άλλωστε, πιθανώς να αποτελεί απονενοημένο διάβημα να προσπαθεί να πείσει η νέα ηγεσία του υπουργείου Πολιτισμού-Τουρισμού έναν εργολάβο και μεγαλοξενοδόχο ότι η «εχθρική» μέχρι χθες Αρχαιολογική Υπηρεσία, που του έβαζε λογής-λογής εμπόδια στην επένδυσή του, μπορεί να γίνει από τη μια στιγμή στην άλλη «φιλική» συμπαραστάτης στις επιδιώξεις του. Όπως άλλωστε είναι δύσκολο να πειστούν οι (κατά τεκμήριον) γραφειοκράτες του υπουργείου Πολιτισμού ότι οι διεθνείς ιμπρεσάριοι του real estate μπορούν να επιδείξουν θρησκευτική ευλάβεια απέναντι στα πολιτιστικά μνημεία και στο φυσικό περιβάλλον της χώρας, κάνοντας σκόντο στα κέρδη τους και το χρόνο υλοποίησης του έργου. Ωστόσο, παρά τις πρώτες αυτές επιφυλάξεις, όλοι δείχνουν να πιστεύουν ότι το πείραμα της συστέγασης και πολιτικής συνύπαρξης πολιτισμού - τουρισμού αποτελεί μια μεγάλη (πιθανώς και την τελευταία) πρόκληση, που ίσως θα έπρεπε να είχε δοκιμαστεί (από τις κυβερνήσεις) προ καιρού. Πολλοί είναι αυτοί, εξάλλου, που τονίζουν ότι μέσα από αυτή την πρόκληση θα εξαρτηθεί εν πολλοίς και το μέλλον του ελληνικού τουρισμού σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο και ολοένα ανταγωνιστικότερο διεθνές περιβάλλον. Οι υπέρμαχοι του πειράματος της σύζευξης των δύο συμπληρωματικών, στην ευρεία έννοια, αυτών χώρων υποστηρίζουν συγκεκριμένα ότι η Ελλάδα, έχοντας πλέον απολέσει το πλεονέκτημα της ανταγωνιστικότητας, αποκτώντας επιπλέον τη «στάμπα» ενός μάλλον ακριβού προορισμού, δεν έχει παρά να στραφεί συστηματικά προς τη σωστή αξιοποίηση της πολιτιστικής κληρονομιάς, προκρίνοντας σταδιακά ένα τουριστικό μοντέλο για «λιγότερους και εκλεκτούς», που θα υποκαταστήσει εν πολλοίς εκείνο του μαζικού και άναρχου τουρισμού, που σωρεύει προβλήματα δίχως να δίνει προοπτικές... (Πηγή: www.enet.gr) Αλέξης Σωτηρόπουλος – Δευτέρα 12 Οκτωβρίου 2009