Τη δυνατότητα να δει κανείς από κοντά την Ακρόπολη με τα μνημεία της. Να επισκεφθεί το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Να περπατήσει στις γραφικές περιοχές της Πλάκας, στο Μοναστηράκι και στο Θησείο. Να φθάσει στο Ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο και στο ιερό της Δήμητρας στην Ελευσίνα. Και για το βράδυ να απολαύσει ένα θερινό σινεμά, όπου μπορεί να καπνίσει, να φάει και να πιει κατά τη διάρκεια της παράστασης. Αυτούς τους πολιτιστικούς προορισμούς προσφέρει (μεταξύ άλλων) η σύγχρονη Αθήνα σύμφωνα με ανταπόκριση του Associated Press.

«Η πλατεία Κολωνακίου και η περιοχή των Εξαρχείων είναι σπαρμένες με κομψές πολυκατοικίες του 1930, χτισμένες σε μια πιο εκλεπτυσμένη εκδοχή του διεθνούς στυλ με μαρμάρινες εισόδους, περίτεχνες σιδεριές και φινιστρίνια» αναφέρεται εξάλλου για την, υποτιμημένη από τους Έλληνες, αθηναϊκή αρχιτεκτονική. Θετικά όμως είναι και τα σχόλια και για την αρχιτεκτονική φυσιογνωμία άλλων περιοχών, όπως του Μεταξουργείου και των Άνω Πετραλώνων, ενώ αναφορά γίνεται ακόμη και στις προσφυγικές κατοικίες στην Καισαριανή, στο Νέο Κόσμο και στην Αλεξάνδρας.

Κοντά στα καλά όμως, ακούμε και τα άσχημα: Ότι στο κέντρο της πόλης υπάρχει αύξηση της εγκληματικότητας, συμπεριλαμβανομένης της περιοχής του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, που παρ΄ ότι είναι δημοφιλής τουριστικός προορισμός, δίπλα του γίνεται διακίνηση ναρκωτικών. (Κι εμείς τα γράφουμε αλλά ποιος μας ακούει).

Και ότι οι διαδηλώσεις, εξ αιτίας των μέτρων λιτότητας μπορεί να είναι βίαιες με χρήση δακρυγόνων. Ευτυχώς πάντως, που μία γερμανίδα τουρίστρια δηλώνει στο ξένο πρακτορείο, πώς «Μάλλον είναι πιο επικίνδυνο να είναι κανείς σε ένα γερμανικό αυτοκινητόδρομο» βάζοντας τα πράγματα στη θέση τους.