Η Αμοργός και η Πάτμος θα μπορούσαν να λειτουργούν ως κέντρα θρησκευτικού τουρισμού, η Κέα, η Άνδρος και η Νάξος ως νησιά περιπατητικού τουρισμού, η Σαντορίνη και η Λήμνος μοιάζουν αγαπημένοι προορισμοί για τους φίλους του κρασιού και της γεύσης, η Κίμωλος, η Νίσυρος αλλά και η Λέσβος (Απολιθωμένο Δάσος) θα προσέλκυαν λάτρεις του γεωλογικού τουρισμού;

Η Χίος θα μπορούσε να αναδείξει το μεσαιωνικό της χαρακτήρα, η Λέσβος τη σχέση της με τη Σαπφώ, τον Αλκαίο αλλά και τον Ελύτη (λογοτεχνία), το Θεόφιλο (ζωγραφική), το Θεόφραστο (οικολογία), την ελιά και το ούζο; Η Σάμος τη σχέση της με τον Πυθαγόρα και την επιστήμη (Ευπαλίνειο Όρυγμα);

Η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των νησιών περνά μέσα από τη στροφή στην παραγωγή ειδικών ποιοτικών προϊόντων και υπηρεσιών που να βασίζονται στα ειδικά πολιτισμικά και περιβαλλοντικά χαρακτηριστικά των νησιών με ταυτόχρονη δημιουργία νέας ταυτότητας (brand name) στην αγορά.

Τα παραπάνω είναι μερικά από τα βασικά συμπεράσματα μελέτης που εκπόνησε για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης ομάδα Ευρωπαίων εμπειρογνωμόνων υπό την καθοδήγηση του Πανεπιστημίου Αιγαίου και με επιστημονικό υπεύθυνο τον επίκουρο καθηγητή Γιάννη Σπιλάνη.