"Εάν είχα το ελεύθερο από τους μετόχους της εταιρείας, θα ξεκινούσα τώρα τουριστικά δρομολόγια και δραστηριότητες στο σιδηροδρομικό δίκτυο της Πελοποννήσου", εξομολογείται έμπειρο στέλεχος της μεταφορικής αγοράς, που αναγνωρίζει σε αυτό τον κρυμμένο και αφανή πλούτο με τους παλιούς σταθμούς, τις μετρικές ράγες και τα σταματημένα βαγόνια, αναπτυξιακή προοπτική, μέσα από τη χρήση αυτής της σπουδαίας παρακαταθήκης που άφησε πίσω της η βιομηχανική ιστορία της Ελλάδας.

"Με εξαίρεση ορισμένα σημεία, το μετρικό δίκτυο δεν μπορεί να εξυπηρετήσει ποιοτικές τακτικές συγκοινωνίες. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι είναι άχρηστο, καθώς όλη η Πελοπόννησος σηκώνει τουριστικά δρομολόγια. Τα κρουαζιερόπλοια θα μπορούσαν να αφήνουν τους τουρίστες στο Κατάκολο και να κάνουν το γύρο του Μοριά με το τρένο, ξεκινώντας από την Ολυμπία, διασχίζοντας τις ακτές της Κυπαρισσίας, περνώντας από την Καλαμάτα, ταξιδεύοντας στην ορεινή Αρκαδία και, καταλήγοντας στο λιμάνι του Ναυπλίου. Έτσι, θα μπορούσαν να απολαύσουν τη φύση, τα αξιοθέατα, τα μνημεία και να δοκίμαζαν τη γαστρονομία του Μοριά", συνεχίζει.

Η είσοδος νέων εταιρειών στην αγορά πλέον είναι εφικτή και αρκετοί μικροί ή μεγάλοι πιθανοί επενδυτές έχουν βολιδοσκοπήσει την κατάσταση, η ανάταξη του μετρικού δικτύου είναι, πρακτικά, αδύνατη, αφού ο ΟΣΕ δεν έχει επαρκές προσωπικό, πόσω μάλλον για ένα δίκτυο ηλικίας άνω των 110 ετών, με αυξημένες ανάγκες συντήρησης. Πάντως, ενδιαφέρον έχουν δείξει πολλοί τοπικοί φορείς με επικεφαλής το Επιμελητήριο Μεσσηνίας, αλλά και η Περιφέρεια Πελοποννήσου, ενώ επισκέψεις έχουν πραγματοποιήσει και εκπρόσωποι ξένων εταιρειών, ωστόσο, η δημοσιονομική ασφυξία δεν βοηθάει την αναβίωση του τρένου στο Μοριά.