Σύμφωνα με τον Οργανισμό Τουρισμού Θεσσαλονίκης τις επόμενες ημέρες η πόλη θα αποκτήσει νέα ταυτότητα. Ένα νέο brand name εμπνευσμένο από την ιστορία και το σύγχρονο τρόπο ζωής της πόλης, που θα τη βοηθήσει να γίνει γνωστή στο εξωτερικό και θα κάνει πρεμιέρα εντός του Φεβρουαρίου.

Το πότε, όμως, θα αποκτήσει η Θεσσαλονίκη αληθινό τουριστικό ενδιαφέρον παραμένει άγνωστο. Μια επιδίωξη δεκαετιών παραμένει στην ουσία ανεκπλήρωτη, καθώς ένα μείγμα κενών λόγων και απόλυτα συντηρητικών πρακτικών κρατούν τη Θεσσαλονίκη περίκλειστη πόλη. Και ως γνωστόν οι άνθρωποι, πολύ περισσότερο όταν ταξιδεύουν για τουρισμό, προτιμούν τους ανοιχτούς ορίζοντες.

Το αφήγημα «τουρισμός» ακούγεται λογικό, αφού η προσέλκυση ξένων επισκεπτών είναι ο πιο άμεσος, γρήγορος και λιγότερο δαπανηρός τρόπος για να «ζωντανέψει» η αγορά.

Πρόσφατα έγιναν τα εγκαίνια ενός infokiosk στο αεροδρόμιο «Μακεδονία» με πληροφορίες για την πόλη και την περιοχή και την υπογραφή ενός μνημονίου συνεργασίας ανάμεσα στον ΕΟΤ και τον Οργανισμό Τουρισμού Θεσσαλονίκης για θέματα προβολής. Καλώς ήρθατε στο 1990. Ή μήπως στο 1980; Διότι, αν έπρεπε να φτάσουμε στο 2012 για να αποκτήσει το αεροδρόμιο ένα σημείο παροχής πληροφοριών και να υπογράφουν μεταξύ τους ένα κενό περιεχομένου χαρτί οι αρμόδιοι παράγοντες… ζήτω που καήκαμε. 

Την ίδια ώρα η πραγματικότητα «βγάζει γλώσσα» σε όλους. Το θαλάσσιο μέτωπο είναι ελάχιστα αξιοποιημένο και μόνο η ανάπλαση της Νέας Παραλίας, που όμως παίρνει χρόνια για να ολοκληρωθεί και το νέο πρόσωπο της Α΄ προβλήτας του λιμανιού του δίνουν κάποιο ενδιαφέρον. Η λειτουργία της πόλης πάει από το κακό στο χειρότερο, με τα σκουπίδια να κάνουν πάρτι, τα αυτοκίνητα να καταλαμβάνουν κάθε τετραγωνικό εκατοστό δρόμων και πεζοδρομίων μετατρέποντας την πρόσβαση στο κέντρο σε πραγματικό άθλο και τα τραπεζοκαθίσματα «συμπεριφέρονται» σαν ιδιοκτήτες του χώρου που καταλαμβάνουν. Η αγορά αδυνατεί να κατανοήσει τη σημασία της διεύρυνσης του ωραρίου το Σαββατοκύριακο, τα μουσεία είναι κλειστά όταν πρέπει να είναι ανοχτά, ενώ λείπουν και βασικές υποδομές, όπως ένα σύγχρονο και μεγάλο συνεδριακό κέντρο.

Είναι προφανές ότι απουσιάζουν η στρατηγική, ο επαγγελματισμός, η συνέπεια και η διάρκεια. Λείπει ένα κέντρο αποφάσεων κι ένα κοινό όραμα, που να υλοποιείται χωρίς απαραιτήτως τη συνδρομή δημόσιου χρήματος.