Μια μορφή ιδιότυπου τουρισμού που συνδέεται με την καταστροφή, την τραγωδία και το θάνατο έχει αρχίσει να αναπτύσσεται από τους τουριστικούς πράκτορες σε ολόκληρο τον πλανήτη. Ονομάζεται «τουρισμός της λύπης», αλλά και «disaster tourism» και, ουσιαστικά, αφορά τα ταξίδια σε μια κατεστραμμένη περιοχή με κίνητρο την περιέργεια. Σεισμοί, τσουνάμι και ηφαιστειακές εκρήξεις προκαλούν τους τουρίστες να γνωρίσουν τη σκληρή πλευρά της φύσης

Ο «τουρισμός της λύπης» όσο μακάβριος και αν φαίνεται δεν είναι ασυνήθιστος. Ανάλογα παραδείγματα υπάρχουν από την Αϊτή μετά τον καταστροφικό σεισμό τον Ιανουάριο και από τη Νέα Ορλεάνη μετά το πέρασμα του τυφώνα Κατρίνα. Όμως η ιδέα αυτή επικρίνεται αρκετά χαρακτηριζόμενη ως ανήθικη.

Πιο πρόσφατο παράδειγμα ενός τέτοιου τουριστικού προορισμού αποτελεί η Ινδονησία που, μέχρι σήμερα, προσέλκυε τους επισκέπτες με τις τροπικές παραλίες, τις όμορφες οροσειρές και την εξωτική της κουλτούρα. Εντούτοις, μετά τις φυσικές καταστροφές που έπληξαν τη χώρα, όπως σεισμοί, τσουνάμι και ηφαιστειακές εκρήξεις, οι αρχές προσκαλούν τους τουρίστες να γνωρίσουν και τη σκληρή της πλευρά. Κοντά στην πόλη Γιογκιακάρτα της Ιάβας, οι αποξηραμένες καλλιέργειες, τα θαμμένα χωριά, τα ποτάμια γεμάτα ηφαιστειακή τέφρα και πέτρες και οι καταυλισμοί προσφύγων είναι η θλιβερή κληρονομιά της πρόσφατης δραστηριότητας του ηφαιστείου Μεράπι που προκάλεσε το θάνατο τουλάχιστον 350 ανθρώπων και άφησε άστεγους 400.000. Η περιέργεια για τις επιπτώσεις των εκρήξεων είναι πολύ μεγάλη, αφού χιλιάδες άνθρωποι έχουν ήδη επισκεφθεί στα κατεστραμμένα χωριά.

Ξεναγήσεις στο πυρηνικό εργοστάσιο του Τσερνομπίλ, αλλά και στη γύρω απαγορευμένη ζώνη, πρόκειται να προσφέρει από φέτος η κυβέρνηση της Ουκρανίας. Ο αντιδραστήρας 4 του εργοστασίου εξερράγη στις 26 Απριλίου 1986 και απελευθέρωσε ένα σύννεφο ραδιενεργών υλικών που μόλυνε μεγάλο μέρος της βόρειας Ευρώπης. Εκατοντάδες χιλιάδες κάτοικοι απομακρύνθηκαν από μολυσμένες εκτάσεις στην Ουκρανία, τη Λευκορωσία και τη Ρωσία, τμήματα της τότε Σοβιετικής Ένωσης.