Η άνοδος του τουρισμού και η κλιματική αλλαγή αποτελούν τις βασικές ανησυχίες των περιβαλλοντικών οργανώσεων και των κυβερνήσεων που έχουν υπογράψει τη Συνθήκη της Ανταρκτικής, η οποία τέθηκε σε εφαρμογή πριν από περίπου 50 χρόνια.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, ο θαλάσσιος πάγος καλύπτει σήμερα 40% λιγότερη επιφάνεια σε σχέση με 26 χρόνια πριν στη δυτική Ανταρκτική Χερσόνησο. Η αλλαγή του κλίματος ασκεί σημαντική επίδραση στα είδη της Ανταρκτικής, όπως οι πιγκουίνοι, οι γαρίδες και τα καρκινοειδή που αποτελούν τη βάση της διατροφής για πολλά είδη φαλαινών.

Επιπλέον τα κράτη που συμμετέχουν στη Συνθήκη της Ανταρκτικής έχουν παρατηρήσει μια ανησυχητική αύξηση του τουρισμού στην περιοχή. Αν και ο τουρισμός δεν πρέπει να απαγορευθεί, πρέπει να ρυθμιστεί έτσι ώστε η εύθραυστη ήπειρος να διατηρήσει τις πρωτόγονες συνθήκες της. Οι κρουαζιέρες τουριστών, που έχουν ξεκινήσει από το 1950, πολλαπλασιάστηκαν δραματικά στη δεκαετία του '90. Το καλοκαίρι του 1990-1991 στο νότιο ημισφαίριο έφθασαν στην Ανταρκτική 4.698 τουρίστες με σκάφη και αεροπλάνα, αλλά ο αριθμός ανήλθε σε 36.875 κατά τη διάρκεια της περιόδου 2009-2010.

Οι εραστές της περιπέτειας είναι διαθέσιμοι να καταβάλουν υψηλές τιμές γιατί οι εξορμήσεις στην Ανταρκτική μπορούν να έχουν μια μοναδική εμπειρία, πραγματοποιώντας ένα ταξίδι στα ψυχρά νερά μεταξύ των επιπλέοντων πάγων και παγόβουνων. Όμως, πρέπει επίσης να γνωρίζουν τους κινδύνους που υπάρχει περίπτωση να αντιμετωπίσουν και ότι η ίδια η παρουσία τους, όσο προσωρινή κι αν είναι, έχει επιπτώσεις στην πλούσια βιοποικιλότητα της Ανταρκτικής, λένε οι επιστήμονες, που υπενθυμίζουν τα συχνά ατυχήματα κατά τα οποία σκάφη έχουν παγιδευτεί στον πάγο, καθώς επίσης και τις διαρροές πετρελαίου.