Πόρτο Κατσίκι, Λευκάδα

Μας αρέσει: Γιατί το απόλυτο τιρκουάζ των νερών του απλά δεν υπάρχει πουθενά αλλού. Επίσης, γιατί τα ολόλευκα, μεγάλα βότσαλα και τα απότομα βράχια με τις πράσινες πινελιές στην κορυφή τους δημιουργούν ένα σκηνικό σχεδόν εξωπραγματικό.

Καϊάφας, Ηλεία

Μας αρέσει: Γιατί, προς όποια κατεύθυνση και αν κοιτάξεις, δεν μπορείς να δεις το τέλος της. Γιατί η χρυσαφένια αμμουδιά καταλήγει μπροστά σε βαθυγάλαζα, διαυγή νερά και πίσω σε απαλούς αμμόλοφους, πασπαλισμένους με λευκά κρινάκια. Γιατί αφήνουμε το αυτοκίνητο στο ξέφωτο απέναντι από τη λίμνη, σκαρφαλώνουμε τους αμμόλοφους και περνάμε πάνω από τις γραμμές του τραίνου για να φτάσουμε στο καλύτερο σημείο της.

Αγία Άννα, Αμοργός

Μας αρέσει: Γιατί από τα βράχια της βουτάμε στα πιο κρυστάλλινα βαθυγάλαζα νερά του κόσμου όλου. Και γιατί από εκεί κολυμπάμε στα βαθιά, κοιτάμε στο βυθό κι αφήνουμε την αίσθηση –που μοιάζει με ίλιγγο– ότι αιωρούμαστε πάνω από ένα εξωπραγματικά μπλε κόσμο να μας συνεπάρει.

Σίμος, Ελαφόνησος

Μας αρέσει: Για τα διάφανα, κρυστάλλινα, ρηχά νερά, την απαλή, χρυσαφένια άμμο που δεν έχει ούτε ένα τόσο δα βοτσαλάκι και τους αμμόλοφους στο πίσω μέρος της. Επίσης, γιατί μας θυμίζει τα χρόνια της αθωότητας, τότε που ήταν «μυστική», χωρίς καθόλου κόσμο και χωρίς καμία «ανάπτυξη».

Διακόφτης, Κάρπαθος

Μας αρέσει: Για το τέλειο, κυκλικό σχήμα της, τα διάφανα, γαλαζοπράσινα νερά, την τέλεια αμμουδιά της και το εφέ «πισίνας» στα ρηχά –η φωτογραφία μιλά μόνη της.

Μυλοπόταμος, Πήλιο

Μας αρέσει: Για τα πρασινογάλαζα, παγωμένα νερά του, την «πόρτα» στους γιγάντιους βράχους στην άκρη του, που οδηγεί σε μια δεύτερη, μικρότερη παραλία και την πράσινη κορνίζα από φουντωτά πεύκα πίσω του.

Γέρακας, Ζάκυνθος

Μας αρέσει: Για το ημικυκλικό σχήμα της, τη μεγάλη έκταση, την ψιλή άμμο και τα καταγάλανα, κρυστάλλινα νερά. Επίσης, για το γεγονός πως οι φωλιές με τα χελωνάκια προστατεύονται από ειδική σήμανση, εθελοντές που αναλαμβάνουν να μας ενημερώσουν για την ωοτοκία τους και κανονισμό που επιβάλει η παραλία να κλείνει μετά τις 19.00, όταν τα μικρά Καρεττάκια παίρνουν το δρόμο για τη θάλασσα.

Ιταλίδα, Κουφονήσια

Μας αρέσει: Γιατί έχει νερά Ιονίου σε συσκευασία (Μικρών) Κυκλάδων. Γιατί είναι αμμουδερή, δεν βαθαίνει απότομα αλλά δεν βαριέσαι και να περπατάς και –το κυριότερο– είναι απαλλαγμένη από κάθε είδους πλαστικό που θα μπορούσε να χαλάει το τοπίο.

Φαλάσαρνα, Κρήτη

Μας αρέσει: Γιατί είναι πιθανότατα η μόνη παραλία στην Ελλάδα με ροζ άμμο. Επίσης, για τα τιρκουάζ νερά, το επιβλητικό τοπίο που δημιουργούν τα βουνά γύρω της και την τεράστια έκτασή της.

Γάνεμα, Σέριφος

Μας αρέσει: Για την παχιά, καστανή άμμο, τα βαθυγάλαζα νερά και τα αρμυρίκια για τη σκιά των οποίων δίνονται πρωινές μάχες. Επίσης, γιατί βρίσκεται επάνω σε ένα από τα ομορφότερα Κυκλαδονήσια, του οποίου της εβδομήντα δύο (!) υπέροχες παραλίες έχει να συναγωνιστεί.

Πλατειά Άμμος, Κεφαλλονιά

Μας αρέσει: Γιατί είναι ο Μύρτος χωρίς την αξιοποίησή του και χωρίς την κοσμοσυρροή. Διάφανα τιρκουάζ νερά, απαλή άμμος και λευκά βράχια που κατεβαίνουν απότομα μέχρι την αμμουδιά.

Ζόρκος, Άνδρος

Μας αρέσει: Γιατί την πρώτη εντύπωση, καθώς τον αντικρίζουμε από ψηλά –έναν τέλειο σχηματισμένο αμμουδερό κολπίσκο που κλείνει με επιβλητικά βράχια στις δύο άκρες του– συναγωνίζεται μόνο η πρώτη βουτιά στα υπέροχα, τιρκουάζ νερά του. Και γιατί οι διαδοχικές σπηλιές που σχηματίζουν τα βράχια στις άκρες του είναι η χαρά του εξερευνητή. Επίσης, γιατί εδώ είμαστε μόνο εμείς και η γραμμή του ορίζοντα –κι ένα ταβερνάκι στο πίσω μέρος της παραλίας, σε περίπτωση που πεινάσουμε.

Κέδρος, Δονούσα

Μας αρέσει: Γιατί είναι ό,τι κοντινότερο σε σκηνικό Καραϊβικής έχουν να επιδείξουν οι Κυκλάδες: τιρκουάζ νερά που καταλήγουν σε σχεδόν λευκή άμμο. Και τριγύρω μόνο άγονο, σεληνιακό τοπίο.

Κεδρόδασος, Κρήτη

Μας αρέσει: Για το υπέροχο δάσος από κέδρους πίσω της, τα παγωμένα, κρυστάλλινα, γαλαζοπράσινα νερά μπροστά της και τη σχεδόν λευκή άμμο που απλώνεται ανάμεσά τους. Επίσης, για το ότι έχει γλιτώσει από το τουριστικό hype του γειτονικού Ελαφονησίου.

Μηλιά, Αλόννησος

Μας αρέσει: Για τα καταπράσινα νερά της, τα πεύκα που φτάνουν ως το κύμα, τα μεγάλα λευκά βότσαλα που κάνουν ωραία αντίθεση με το χρώμα των νερών. Και για τη μόνιμη ελπίδα πως, εκεί που κολυμπάς αμέριμνος, θα βρεθεί ξαφνικά μπροστά σου μια μικρή Monachus Monachus που θα έχει ξεστρατίσει από το θαλάσσιο πάρκο. Δεν συμβαίνει ποτέ, αλλά όλοι το σκέφτονται.